Pomiary GPS
Wyznaczanie położenia za pomocą systemów GPS w dużym uproszczeniu polega na pomiarze odległości pomiędzy odbiornikiem a satelitami. Mierzony jest czas dotarcia sygnału z satelity do odbiornika, na tej podstawie odbiornik oblicza przestrzenne wcięcie liniowe i oblicza pozycję geograficzną odbiornika.
Źródło: www.gps.gov
Standardowym układem odniesienia dla systemów nawigacyjnych jest WGS-84, układ ten określa parametry elipsoidy – czyli geometrycznej reprezentacji powierzchni Ziemi. Założeniem systemu jest dostępność na całym globie. System musi zapewniać “widoczność” co najmniej 4 satelitów (5 jeśli chcemy wyznaczyć wysokość) w każdej chwili w każdym punkcie globu. Zadanie to jest realizowane przez minimum 24 satelity, taka liczba zapewnia wymaganą zdolność operacyjną. Obecnie w systemie pracują 32 satelity.
Dokładność “czystego” sygnału GPS jest kilkumetrowa, do 1 maja 2000 roku stosowano celowe zakłócenia mające na celu zmniejszenie dokładności dla nieuprawnionych użytkowników.
Aby osiągnąć wyższą dokładność stworzono sieć stacji referencyjnych wysyłających w czasie rzeczywistym poprawki, które pozwalają uzyskać centymetrową dokładność. Stacje referencyjne mają określone współrzędne, odbiornik umieszczony na stacji stale pracuję i oblicza poprawkę, poprawki mogą być przekazywane z kilku stacji. Wykorzystywana jest technologia VRS – wirtualna stacja referencyjna, na podstawie obserwacji z kilku stacji generowana jest stacja referencyjna zlokalizowana w miejscu pomiaru do przesyłania poprawek wykorzystywana jest telefonia komórkowa (GPRS). Więcej informacji na temat stacji referencyjnych można znaleźć na stronie www.asg-eupos.gov.pl